ساخت سازه های تفریحی مستلزم انتخاب دقیق موادی است که بتوانند در برابر استفاده مداوم و شرایط بیرونی مقاومت کنند. تجهیزات نصب شده در پارک ها، مدارس و جوامع مسکونی باید با وجود تغییرات آب و هوایی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید و فعالیت های مکرر ایمن و بادوام باقی بمانند.
فولاد یکی از رایج ترین مصالح سازه ای است. قابهای فولادی گالوانیزه یا پودر شده{1}}در حالی که در برابر خوردگی مقاومت میکنند، پشتیبانی قوی دارند. این ماده به ویژه برای سازههای بالا رفتن، قابهای نوسانی و ستونهای نگهدارنده بزرگ مناسب است.
پانل های پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) یکی دیگر از مواد پرکاربرد است. این پانل های پلاستیکی بادوام، غیر سمی و مقاوم در برابر محو شدن هستند. از آنجایی که میتوان آنها را به اشکال و رنگهای زیادی قالبگیری کرد، اغلب برای پانلهای تزئینی، اسلایدها و عناصر تعاملی در سیستمهای تجهیزات زمین بازی استفاده میشوند.
گاهی اوقات از فولاد ضد زنگ برای قطعاتی که به دوام بیشتری نیاز دارند، مانند سرسره ها یا نرده ها استفاده می شود. سطح صاف آن به کودکان این امکان را می دهد که با خیال راحت حرکت کنند و در عین حال ظاهر تمیزی را برای چندین سال حفظ کنند.
طنابهای ساخته شده از نایلون تقویتشده یا کابلهای فولادی{0}}همچنین در تورهای کوهنوردی و عناصر پل محبوب هستند. این مواد با حفظ ظرفیت بار قوی، انعطاف پذیری را فراهم می کنند.
مواد سطح زیر سازه های بازی به همان اندازه مهم هستند. کاشی های لاستیکی، سطوح لاستیکی ریخته شده و چمن مصنوعی به جذب ضربه و کاهش خطر آسیب در صورت افتادن کودک کمک می کند.
تولیدکنندگان نیز باید در طول تولید از استانداردهای ایمنی سختگیرانه پیروی کنند. لبه ها باید گرد شوند، شکاف ها باید به دقت کنترل شوند و اجزای سازه باید قبل از نصب آزمایش های بارگذاری را پشت سر بگذارند.
از آنجایی که شرایط در فضای باز بسیار متفاوت است، دوام مواد تعیین می کند که تا چه مدت تجهیزات زمین بازی می توانند ایمن و از نظر بصری جذاب باقی بمانند. انتخاب مواد با کیفیت-در نهایت هزینههای نگهداری را کاهش میدهد و تضمین میکند که کودکان میتوانند سالها از فضای بازی لذت ببرند.
