زمین های بازی سرپوشیده صرفاً مجموعه ای از تجهیزات بازی فردی نیستند، بلکه یک سیستم فعالیت پیچیده است که بر اساس یک محیط امن و محصور ساخته شده است. از طریق طرح‌بندی فضایی برنامه‌ریزی‌شده علمی، ترکیبی از ماژول‌های عملکردی مختلف، و استفاده از اصول تحریک فیزیکی و روانی، رشد همه-کودکان را ارتقا می‌دهد. اصول آن را می توان از سه سطح تجزیه و تحلیل کرد: محفظه فضایی و کنترل ایمنی، بازی متنوع و رشد فیزیکی، و یکپارچگی حسی و انگیزه روانی. این سه جنبه از یکدیگر حمایت می کنند و یک عملکرد آموزشی و بازی پایدار و کارآمد را تشکیل می دهند.
محفظه فضایی و کنترل ایمنی اصول اولیه عملیات زمین بازی سرپوشیده است. بدنه اصلی آن متشکل از شبکه‌های انعطاف‌پذیر با استحکام بالا، لایه‌های نرم مقاوم در برابر ضربه-و تشک‌های متحرک است که یک فضای سه‌بعدی ممتد و محصور را تشکیل می‌دهد. این امر از نظر فیزیکی ناحیه فعالیت را محدود می کند و از ترک منطقه قابل کنترل در حین فعالیت شدید جلوگیری می کند. مواد مورد استفاده برای توری و لایه‌های نرم باید استانداردهای جذب ضربه و ضد ضربه{6}را رعایت کنند، در حالی که تشک‌ها انرژی سقوط را از طریق تغییر شکل الاستیک تلف می‌کنند و صدمات احتمالی را به حداقل می‌رسانند. ساختار محصور همچنین نظارت متمرکز و نگهداری سفارش توسط پرسنل مدیریت را تسهیل می کند و الزامات تخلیه اضطراری و مدیریت جریان ترافیک را برآورده می کند. اصل اصلی این رویکرد "ایمنی از طریق محفظه" است، دستیابی به تعادل بین باز بودن و محدودیت، به کودکان اجازه می دهد آزادانه در محیطی عاری از تداخل ترافیک خارجی به کاوش بپردازند.
اصل بازی متنوع و رشد فیزیکی نشان دهنده اثر هم افزایی ماژول های عملکردی است. زمین‌های بازی سرپوشیده معمولاً تورهای کوهنوردی، سرسره‌ها، تونل‌های خزنده، گودال‌های توپ، پل‌های تعادلی و مسیرهای مانع را در خود جای داده‌اند. این ماژول ها برای بررسی عناصر مختلف آمادگی جسمانی مانند قدرت، استقامت، انعطاف پذیری، تعادل و هماهنگی طراحی شده اند. بالا رفتن و آویزان کردن باعث تقویت اندام فوقانی و استحکام هسته می شود، سر خوردن و قطار پرش قدرت انفجاری اندام تحتانی و قضاوت فضایی را تقویت می کند، و خزیدن و غلتیدن حس عمقی و سازگاری را افزایش می دهد. ماژول‌ها به‌طور منطقی مرتب شده‌اند تا جریانی پیشرونده از آسان به دشوار ایجاد کنند، و کودکان را به انجام طبیعی حرکات کامل بدن از طریق بازی، و دستیابی به هدف «یادگیری از طریق بازی» راهنمایی می‌کنند. اصل در افزایش علاقه کودکان به چالش‌های ناشناخته، تبدیل تمرینات بدنی به یک فرآیند-خود انگیزشی و هدفمند{7}} نهفته است.
اصل یکپارچگی حسی و انگیزش روانی بر رشد هم افزایی شناخت و عاطفه متمرکز است. زمین های بازی سرپوشیده توانایی های یکپارچگی حسی کودکان را از طریق تحریک بصری، لمسی، دهلیزی و شنوایی غنی تقویت می کنند. به عنوان مثال، بازخورد لمسی و غلتیدن نامنظم گودال باعث افزایش درک دست و برنامه ریزی حرکتی می شود. اشکال رنگی روشن و دستگاه های تعاملی صدا و نور، ردیابی و تمرکز بصری را تحریک می کنند. و تحریک دهلیزی از لغزش و چرخش به تعادل و جهت گیری فضایی کمک می کند. از نظر روان‌شناختی، فضاهای مشترک و بازی‌های مبتنی بر قوانین{3}}کودکان را تشویق می‌کند تا مهارت‌های اجتماعی را از طریق نوبت، همکاری و رقابت بیاموزند، در حالی که چالش‌ها و تجربیات مناسب موفقیت، اعتماد به نفس و انعطاف‌پذیری را تقویت می‌کنند. این اصل بر «پرورش ذهن از طریق محیط» تأکید می‌کند و به کودکان این امکان را می‌دهد تا از طریق محیط‌ها و وظایفی که به دقت طراحی شده‌اند، به رشد شناختی و عاطفی هم‌زمان دست یابند و از نظر فیزیکی فعال هستند.
علاوه بر این، ماژولار بودن و پیکربندی مجدد به زمین های بازی سرپوشیده سازگاری انعطاف پذیری می دهد. اکثر واحدهای عملکردی از رابط های استاندارد و اتصالات{1}}متناسب استفاده می کنند که امکان تنظیم و گسترش سریع بر اساس شرایط سایت، نیازهای گروه سنی یا فعالیت های موضوعی را فراهم می کند. این نه تنها استفاده از فضا را بهبود می بخشد، بلکه نگهداری و به روز رسانی را نیز تسهیل می کند و طول عمر کلی را افزایش می دهد.
به طور خلاصه، اصل پشت زمین های بازی سرپوشیده استفاده از محوطه ایمن به عنوان پایه، هدایت رشد فیزیکی از طریق روش های مختلف بازی، ارتقای بهبود کیفیت جامع از طریق تحریک حسی و روانی، و دستیابی به سازگاری انعطاف پذیر و بهینه سازی مداوم از طریق طراحی مدولار است. این اصل سیستمی آن را قادر می‌سازد تا ارزش جامع منحصربه‌فردی را در بازی کودکان، آموزش و پرورش، و تعامل با جامعه نشان دهد و به یک پارادایم اصلی برای ساخت فضاهای مدرن فعالیت کودکان در فضای باز و سرپوشیده تبدیل شود.
